ADT USŁUGI OCHRONY ELEKTRONICZNEJ
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Pójdę po kawę. Chcesz też?
Piłem w samolocie.
Przepraszam. Mogę?
Studenci mogą się częstować.
- Chłodna pora. - Słucham?
Mówiłem, że jest zimno.
- Jak się masz? Witam. - Dziękuję.
Co u rodziny?
Od kiedy cię to obchodzi?
Udaję zainteresowaną.
Chcesz przejść do rzeczy?
Oto on.
Doktor Wendy Carr, to mój partner, Holden Ford.
Pani doktor.
Agencie Ford. Wiele o panu czytałam.
- O mnie? - Pańskie notatki.
Dziękuję.
Chodźmy do mojego gabinetu.
Cieszę się, że wyszło.
Zanim przysłałeś notatki o Kemperze, nową książkę pisałam rutynowo.
O czym?
O przestępcach gospodarczych
podobnych do Edmunda Kempera.
W czym są do niego podobni?
Przede wszystkim to psychopaci.
Badam szefów wielkich firm:
IBM, MGM, Ford, Exxon i temu podobne.
Wszyscy mają żony, dzieci, psy, rybki,
ale nie dlatego, że nie są już psychopatami,
po prostu mają inne skłonności.
Uważasz, że mają podobne cechy charakteru?
Kemper wykazuje totalny brak skruchy,
brak podstawowych emocji,
nieumiejętność refleksji nad przeżyciami innych.
To było w notatkach?
Byłoby lepiej,
gdyby pan nagrał i przepisał wywiady,
ale tak.
Chociaż wasz projekt jest w powijakach,
może być kontynuacją Maski zdrowia psychicznego.
To, jak wiecie, spory komplement.
Może pani powtórzyć?
Nie sądzisz więc,
że nasze rozmowy z mordercami to szaleństwo?
Wręcz przeciwnie.
Chyba że uznamy wszystkie nowe pomysły za szalone.
Ale nie.
Ulżyło mi.
Do tej pory nie takie opinie słyszeliśmy.
W zasadzie, to nasza pierwsza ocena.
Ci ludzie siedzą w zamknięciu.
A my boimy się uznać ich spostrzeżenia za wartościowe.
Wartościowe dla organów ścigania?
Dla behawioryzmu, wczesnego wykrywania, kryminologii i innych nauk.
To właśnie cały czas mówiłem.
Czyżby?
Musicie uzyskać formalne podstawy.
Wiele czasu i pracy zajmie
rozszerzenie projektu w konkretny kwestionariusz.
Maska? Sformalizować
Pytania o rodzinę,
powody, które ich pchnęły do zbrodni,
kiedy dochodziło do podniecenia w trakcie zabijania.
Potem wystarczy zestawić, porównać i opublikować.
Opublikować?
Warto podzielić się tą wiedzą.
- Może nawet w formie książki. - Książki?
Doceniamy kredyt zaufania,
ale nie możemy się tym dzielić.
KSIĄŻKA
- Ani publikować. - Dlaczego?
Szef dał nam tylko weekendy
i biuro w piwnicy.
Na co dzień prowadzimy szkołę objazdową.
- Nie rzucimy... - Objazdową?
Jeździmy po kraju i uczymy technik FBI.
Dziś mamy spotkanie z Benjaminem Millerem.
W trakcie wyjazdów możemy odwiedzać skazańców.
Zrobimy to stopniowo.
Zaczniemy od Kempera i Millera.
Badania będą po godzinach.
Myślałam, że to formalny projekt.
Możemy to łatwo zmienić. A potem wydamy książkę.
Kontynuację Maski...
Chciałem tylko skonsultować się
i przekonać, czy to ma wartość naukową.
Pokazaliście notatki waszemu szefowi?
Nie.
Czy ktoś inny może uczyć policjantów?
- Każdy. To nie takie trudne. - Nieprawda.
To i tak bez znaczenia.
Shepard zabronił nam o tym mówić.
Myślisz, że zgodzi się na badania naukowe?
Albo książkę?
Wzbudziłoby to zainteresowanie poza policją?
Wyobraźcie sobie,
jak to jest zakatować kogoś na śmierć.
Żądza władzy,
uczucie podniecenia,
decyzja, by zgwałcić odciętą głowę ofiary,
poniżyć jej zwłoki.
Nie znajdziesz tego w zwykłym policyjnym raporcie.
Wiecie, czemu wydanie książki zajęło mi niemal dziesięć lat?
Bo narcyzi nie chodzą do lekarza.
Psychopaci są pewni, że nic im nie dolega.
Dlatego tak trudno ich badać.
A jednak udało się wam robić to w niemal laboratoryjnych warunkach.
Dlatego to takie ekscytujące i potencjalnie bardzo dogłębne.
Zgadzam się.
Znam Holdena na tyle,
że wiem, co oznacza ten jego błędny wzrok.
Ale obawiam się, że to niewykonalne przez biurokrację FBI.
Mamy weekendy,
wieczory po szkółce objazdowej i godzinę przed nią.
Bez pytania Sheparda.
Rozmowy w całym kraju to praca na pełny etat.
Jeśli to ma być oficjalne badanie naukowe,
zajmie wam to cztery czy pięć lat.
- Plus analiza danych. - Właśnie.
Cóż...
Szkoda.
Za godzinę rozmawiamy z Millerem. Musimy dojechać.
Wasza praca jest bardzo ważna.
Jeśli szef was blokuje,
pomówcie z kimś, kto ma chęci i środki...
Pociągniemy to.
Trochę to potrwa, ale się nie poddamy.
Oczywiście.
Miło było usłyszeć zachętę, choć mamy związane ręce.
Dziękujemy.
Nie ma za co.
- A jeśli... - Nie.
Moglibyśmy po prostu...
Słuchaj, też jestem zły.
Wiesz, że strzelają do ptaków na dziedzińcu, bo mogą szmuglować prochy?
Nie wiem, czy to prawda. Dziewczyna mi mówiła.
- Chodziłeś z więźniarkami? - Nie.
Debbie jest pierwszą prawdziwą dziewczyną od czasów liceum.
Prawdziwą?
A ja miałem tylko jedną prawdziwą żonę.
Umówiliśmy się na 15.00. Co się dzieje?
Gdybyś palił, nie nosiłoby cię tak.
Nie wziąłem magnetofonu.
Agenci FBI Tench i Ford?
Panowie, doktor Cale. Rozmawialiśmy telefonicznie.
Dzięki za pozwolenie. Wiemy, że to niekonwencjonalne.
Miller nie chce z wami rozmawiać.
Uprzedziliśmy go i się zgodził, ale nic nie poradzimy.
- Może jutro będzie w lepszym nastroju. - Jutro?
Zdarza mu się.
Musi ochłonąć przed kontaktem z ludźmi.
Zanosimy mu posiłki do celi, gdy nie chce wyjść.
Dziś wyjeżdżamy. Jutro odpada.
Przykro mi. Przyjedziecie do Bostonu innym razem?
Być może.
Dziękujemy, doktorze.
Nie ma sprawy.
Ostatni raz się zapowiedzieliśmy.
Bywasz u progu czegoś wielkiego,
co ci nie daje spokoju?
- Skąd wziąłeś deskę? - Z twojej szafy.
Wciąż myślę o tym projekcie.
Według dr Carr może być przełomowy.
Czemu nie śpisz? Paliłeś moją trawkę?
Cały czas myślę o tym projekcie. To ekscytujący pomysł.
Nie obudź mnie, wracając do łóżka.
Rissell siedzi godzinę drogi stąd. Obejdzie się bez szkółki.
Jest też Vaughn Creenwood.
- Rzeźnik lumpów? - Siedzi w Kalifornii.
Z Herbertem Mullinem.
Dusiciel z Cincinnati.
- Nazwisko? - Posteal Laskey Jr.
Pewnie jest w Cincinnati?
Lubię uczyć gliniarzy ze Środkowego Zachodu. Są gościnni.
Richard Speck w Illinois.
- Super. Cały Środkowy Zachód. - Gerard John Schaefer.
Zabił co najmniej 30 osób, ale na Florydzie.
Mają niezrównane pole golfowe.
- Mówi Roy Carver. - Cześć, Roy. O co chodzi?
Musimy pogadać. Był kolejny atak.
Tym razem śmiertelny.
- Rozumiem. - Możecie tu przyjechać?
Oddzwonię.
- Co jest? - To Carver.
Kolejny atak.
Tym razem śmiertelny. Znów staruszka.
Boże. Mieliśmy rację.
Co z tobą? Zamordowano staruszkę.
Pogadajmy znów z Kemperem.
Miała psa? Powiedz, że tak.
Większego. Poderżnięte gardło.
Amen.
Nie tylko to przewidzieliśmy.
Podejrzewamy, że na tym nie koniec.
Zabójca sekwencyjny.
- Sekwencyjny? - Z co najmniej trzema ofiarami na koncie.
Jakaś nowa klasyfikacja? Stenotypistka musi to spisać.
Jasne. Pogadam z Marge.
O tym rozmawialiście z Kemperem?
Dostali opis. Musimy dopilnować, by go zgarnęli.
- Przewidzieliśmy to. - Dziękuję. Słyszałem.
Musimy to naprawić.
Zgadzam się. Teraz musicie.
Na co czekacie? Łapcie samolot.
Tak jest.
SACRAMENTO KALIFORNIA
POLICJA
Nazywa się Laura Conway.
Mieszkała niecały kilometr dalej.
Ta sama pora co w przypadku Rosemary Gonzales,
22.30 lub 23.00.
A pies?
Taki pies musiał walczyć. Sprawca musi być pogryziony.
Posiekał go.
Zgarnęliśmy bandę szczyli. Jeden 18-latek pasował, ale miał alibi.
- Jakie? - Jest kucharzem.
Pracował do północy. Pracownicy potwierdzili.
Rozmawialiście z szefem?
Tak, to duży bar z hamburgerami.
Jak McDonald's?
- Nie pamiętam. - Trzeba to przemyśleć.
Spójrz na tego psa.
Ktoś go cholernie mocno trzymał i niemal wypatroszył.
Ofiara nie była wątła, jak pani Gonzales.
Sprawca się nie przestraszył.
- Starszy. - I zdecydowany.
Nie rozumiem tła seksualnego.
- Dlaczego obmacuje, a nie gwałci? - Nie chce.
Chodziło o zdominowanie i upokorzenie jej.
Chory skurwiel.
Załóżmy, że ma 35-40 lat, a te kobiety są w wieku jego matki.
- Chodzi o matkę. - 40 lat? Dobrze słyszę?
- To nie dzieciak. - Zgarnialiśmy nastolatków.
Tym razem był opanowany. To nie nastolatek.
Prokurator objechał mnie
za dręczenie dzieciaków, a wy zmieniacie zdanie?
To nie wyskok ani przypadkowe szaleństwo.
- Gość się rozzuchwala. - Około 30.
Dojrzały fizycznie, ale nie emocjonalnie i socjalnie.
- Może mieszkać z rodzicami. - Może ćpa.
Dlatego bił ją bez opamiętania.
- Myślisz? - Czemu nie?
Raczej nie, może jest żonaty.
- Albo w separacji. - W separacji?
Tacy łatwo wpadają w szał.
Atakują na oślep. Zwłaszcza kobiety.
Nic o tym nie wiem.
Szczęściarz.
Uważacie, że to biały, nie Latynos ani czarny?
Myślę, że oni zbyt szanują starsze kobiety.
- Stawiam na białego lumpa. - Rozmawialiśmy też z dorosłymi.
Ten jest interesujący.
Podszedł i zapytał,
czy ktoś coś widział. Był pijany.
Taki typ, który lubi gadać z glinami.
Pogadajmy z nim.
Jasne.
Mamo.
Dzień dobry.
Pamiętasz mnie?
Tak, pamiętam.
Mamo!
Śledczy Roy Carver.
To Bill Tench i Holden Ford.
- Witam. - Czego?
Dwight?
- Czego od niego chcecie? - Ci panowie są z FBI.
Co zrobił?
Kogo mi tu ściągnąłeś?
Możemy wejść?
FBI u mnie?
Dla niego mogłabym nie żyć.
Zabijcie mnie lepiej od razu.
To lepsze niż powolna śmierć.
To mój jedyny syn. Równie dobrze mogłabym wyjść na drogę
i rzucić się pod ciężarówkę, żeby oszczędzić sobie bólu.
Chcemy zadać Dwightowi kilka pytań.
To twoje?
Już dawno powinien się wynieść, wypierdalać stąd, ale nie chce.
- Sypiasz na kanapie? - Jak zdoła się doczołgać.
Pogadajmy na zewnątrz. Zapalimy.
Zabierzcie go.
Dajcie mi, kurwa, odetchnąć.
Papierosa?
Miła kobieta.
Taka matczyna.
Masz wielu przyjaciół?
A pan?
Zauważyłem smycz, ale nie widzę psa.
Masz dziewczynę?
Nie ma jak przyprowadzić,
gdy matka pieprzy ci za uszami.
- Nie. - Nie?
Nie ma jak?
Nie mam dziewczyny.
Taki przystojniak? Nie wierzę.
Chcesz mi obciągnąć?
Nigdy nie miałeś dziewczyny?
Raz.
Co się stało?
Zaszła w ciążę.
Dla mamy byliśmy za młodzi. Powiedziała jej rodzicom.
Wykapowała cię.
Co z dzieckiem?
- Miała skrobankę. - Co?
Aborcję.
- Ile miałeś lat? - Dwadzieścia.
- A ona? - Tyle samo.
Nie wydaje się, że byliście za młodzi. Kochałeś ją?
Nie wiem. Co to za pojebane pytanie?
Jestem ciekaw. Odpowiedz.
Nie wiem.
A ona cię kochała?
- Wszystko gra? - A co?
Ciągle pocierasz rękę.
Biłeś się?
- Nie? - Pokaż rękę.
Skąd te zadrapania?
Upiłem się. Nie wiem.
Alkohol nie zostawia zadrapań.
Pewnie na coś wpadłem.
Na co?
To ślad po kawałku drewna.
- Nic mi nie jest. - Pokaż jeszcze raz.
Nie mam psa.
- To ona ma psa, nie ja. - Twoja mama?
Powiedz nam, skąd te zadrapania.
Nie kłam agentom FBI.
Przez kawałek drewna.
- Sami mieszkacie? - Z Jessem.
Kto to?
Jakiś facet.
- Nie lubisz palić? - Lubię.
Nie jest wam za ciasno we troje?
- Trochę. - Jest z wami od niedawna?
Od kilku tygodni.
Niedawno się poznali.
Nie wiem.
Ich pokój jest tuż obok.
Nie wkurzasz się, słysząc ich odgłosy?
Nie.
Ja dostałbym szału.
Trudno jej chyba dogodzić.
- On jej słucha? - Sama nie wie, czego chce.
Nie?
Kto wprowadza dopiero co poznanego gościa?
- To pojebane. - Gadałeś z nią o tym?
O czym?
Zmusiła twoją dziewczynę do aborcji.
A ty masz wpływ na jej życie?
Facet mieszka z wami. Masz wpływ na to, że się rżną?
Ja bym się wkurzył, gdyby matka ciągle mną dyrygowała.
Usuń dziecko, podaj to czy to.
Pozwalasz się tak traktować?
- Nie stawiasz się? - Stawiam.
- Nie słyszałem. - Nie pisnął ani słowa.
Nie daję się. Nie jestem ciotą.
Nie mówię, że jesteś. Ale czemu jej na to pozwalasz?
- Gówno wiecie. - Opieprzasz ją?
- Nie jestem jej dłużny. - Czyli?
Biłeś się kiedyś?
Może.
- Ale nie z mamą. Jest inna. - Tylko jedna.
Nigdy jej nie tknąłeś ani nie podniosłeś ręki.
Inaczej wszystko by się spieprzyło.
Odbija ci czasem?
- Nie przy niej. - Nie?
Jasne, że musisz odreagować, pokazać jej, kto tu rządzi.
Nie skrzywdziłbyś matki.
Nie skrzywdziłbyś jej, bo cię kocha.
Mieszkańcy Florin mogą odetchnąć z ulgą.
Policja aresztowała 30-letniego Dwighta Taylora
w związku z ostatnimi sadystycznymi napaściami.
Taylor, mieszkaniec tego sennego przedmieścia,
pobił do nieprzytomności 74-letnią Rosemary Gonzales
i zasztyletował 64-letnią Laurę Conway.
Ofiary mieszkały kilometr od siebie.
Po brutalnej napaści na staruszki...
Starczy.
Każdy pamięta chwilę, gdy w dzieciństwie
postanowił, że zostanie policjantem.
Ja wiedziałem już w trzeciej klasie
po lekturze Studium w szkarłacie Arthura Conana Doyle'a.
Ten facet...
- to współczesny Sherlock Holmes. - Właśnie.
- A więc ty jesteś Watsonem. - Dokładnie.
Dziękuję.
Bez kitu.
Albo obaj jesteście jasnowidzami.
Nie śmiejcie się. W Kalifornii ich pełno i wszyscy chcą być glinami.
A gliniarze chcą do FBI, a federalni...
Sam nie wiem.
Będzie przemawiał. Oświeć nas, mędrcze.
Mowa!
Dziękuję.
Dziękuję za to spotkanie.
A tobie, Roy, za docenienie naszej pracy.
I faktu, że jeśli będziemy współpracować,
możemy zapuścić się w mroki nocy i rzucić na nie światło.
Mam na myśli prawdziwy mrok.
- I dzięki za piwo. - No to zdrowie!
Miło było pomóc.
Gratuluję wam.
Dobra robota.
Zdrowie.
Gdybyś tak mógł rzucić światło w mrok
i oświetlić moje klucze.
Bardzo śmieszne.
Mamy was!
Udało się wam.
W porządku?
Chciałem po prostu usłyszeć, co u ciebie.
Jego nauczycielka?
Przykro mi.
Nie sądzę, że wrócimy na czas.
Chciałem cię usłyszeć.
Ucałuj go od taty.
Ja też cię kocham.
Zaraz, Ed,
czyli to przemoc w filmach popchnęła cię do morderstwa?
Nie.
Chodzi mi o to, że w rzeczywistości to nie jest tak, jak się wydaje.
Gdy kogoś dźgasz, powinien paść martwy.
Mówią...
- i upadają martwi, prawda? - Właśnie.
W rzeczywistości u ofiary spada ciśnienie
i wykrwawia się bardzo powoli.
Nie sprawiało mi to przyjemności.
Nagrałeś to?
To wszystko wzięło się u mnie
z braku umiejętności interakcji w towarzystwie, w czasie flirtu.
Przerażała mnie perspektywa porażki w relacjach damsko-męskich.
Nawet rozmawiając z dziewczyną.
Chciałem nawiązywać kontakty.
Jak na ironię, to dlatego zacząłem podwozić ludzi.
Zabierałem dziewczynę,
ale za każdym razem posuwałem się dalej.
Tak jakbym stawiał sobie wyzwania.
Początkowo nie miałem broni.
Jechałem w ustronne miejsce, bez świadków,
ale nic nie robiłem.
Podwoziłeś kobiety, ale nie zabijałeś?
Ale potem miałem w aucie spluwę
i pojawiło się to pragnienie,
to okropne, szalone, pożerające mnie uczucie.
Chciałem je tylko zgwałcić,
ale nie miałem doświadczenia.
Czułem tylko, że od środka zżera mnie fantastyczna namiętność.
Fantastyczna?
- Ładnie to ująłem? - Co było dalej?
Myślę o napisaniu książki.
Staram się o maszynę do pisania. Pomoglibyście?
Spróbujemy coś załatwić.
To uczucie wzbierało?
Aż zaczęło ci to sprawiać przyjemność.
Słuchaj.
Jak podrzynasz komuś gardło,
musisz to zrobić od ucha do ucha,
żeby przeciąć tchawicę i żyłę szyjną.
Wtedy ofiara wykrwawia się i dusi.
Inaczej zginęłaby w męczarniach.
Wtedy pojąłem zwrot „od ucha do ucha”.
Dosłownie.
Uważa się, że to tylko takie wyrażenie.
Bynajmniej, to instrukcja.
Nie jakaś zachciewajka, tylko mus.
Nie czujesz przyjemności?
Jasne, że czuję.
Wolałem uczucie egzaltacji od samego czynu.
Czyli zwycięstwo nad śmiercią.
One nie żyły, a ja tak. To dawało przyjemność.
Byłem myśliwym, a one moimi zdobyczami.
Co czułeś po pierwszych zabójstwach?
Najbardziej podobała mi się Mary.
Anita nie budziła większych emocji.
Z jakiego powodu?
Nie było konkretnego powodu.
Po prostu Mary była...
Urzekły mnie jej osobowość i wygląd.
Wzbudzała niemal szacunek.
- Szacunek? - Tak.
Czasami przychodziłem tam później,
bo ją kochałem i jej pragnąłem.
Na miejsce zbrodni?
Nie jestem przystojny,
ale zawsze wybierałem ładne dziewczyny.
Macie tak samo?
Jasne.
Może trudno wam uwierzyć,
ale siedząc w zamknięciu w wieku od 15 do 21 lat
za morderstwo dziadków,
nie miałem kontaktu z dziewczętami w moim wieku.
Kiedy wyszedłem, poczułem się jak na obcej planecie.
Tak długo byłem otoczony starszymi od siebie,
że byłem jak stary piernik.
To musiało być wkurzające.
Gdy przyznałem się policji,
wieźli mnie przez całą Kalifornię. Zrobiliśmy postój na jedzenie.
Obok radiowozu przeszły atrakcyjne dziewczyny.
Zwymiotowałem.
Z miejsca, na cały samochód, przy policjantach.
Z grubej rury.
Tak właśnie reagowałem na kobiety.
Nie potrafiłem inaczej.
Mam pytanie.
Rozmawiałeś z kimś o tym?
O swoich skłonnościach.
Może z mamą?
Oczywiście nie tak, jak z nami.
Gdybym miał okazję dojść do słowa,
wszystko byłoby inaczej.
Od rana do wieczora poniżała mnie i lekceważyła.
A znała moje czułe miejsca,
bo sama je stworzyła.
Całe życie byłem jej zabawką.
Do chwili, gdy urżnąłem jej łeb nożem myśliwskim.
Dlaczego potem tak postąpiłeś?
Z jej głową?
A dlaczego nie?
Tamtej nocy podszedłem do jej łóżka.
Czytała książkę, jak zawsze.
Powiedziała: „Akurat teraz zebrało ci się, żeby przegadać całą noc”.
Dacie wiarę?
„Przegadać całą noc”.
Cholera.
Wiedziałem wtedy, że ją zabiję.
Po raz pierwszy byłem ze sobą szczery.
Bo nie jestem jaszczurem,
który wypełzł spod kamienia. Wyszedłem z jej pochwy.
Urodziła mnie.
To prawda, że jakąś jej część wyrzuciłeś do śmieci?
Jej struny głosowe.
Dlaczego?
Bo nigdy się nie zamykała.
Chciała zniszczyć mnie słowami. I to dosłownie.
Więc uciszyłem ją na zawsze.
Teraz każdy wie, że to przez to, co mi zrobiła.
Przez to, jak traktowała swojego syna.
Szacun.
Wysiadasz z auta...
- I wchodzę do budynku. - Widział cię ktoś?
Jestem w domu,
wchodzę po schodach do mieszkania
ze świeżo odciętą głową w worku, obciekającą krwią.
Niosłeś ją pod pachą? Tak po prostu?
- Częstuj się. - Dziękuję.
Nagle pojawiła się fajna,
szczęśliwa młoda para jak z żurnala.
- Minęli mnie. - Zderzenie światów.
Moja mordercza fantazja i oni.
Śliczna dziewczyna o ślicznym imieniu. Chyba Kim.
Szła na randkę z chłopakiem.
Równie dobrze w worku mogła być jej głowa.
- Bawiłeś się w Boga. - Właśnie.
Uświadomiłem sobie, że nigdy w życiu nie byłem na randce.
Wszedłem do mieszkania i powiedziałem do mamy:
„Nigdy nie byłem na randce”.
- Co ona na to? - „Dzięki Bogu”.
- Dacie wiarę? - Co za pinda.
Wtedy zacząłem zakopywać głowy na podwórzu.
- Jasne. - Tuż pod jej oknem.
Twarzami do góry. Gdy była w domu.
Pod jej nosem. Nie mogłem się powstrzymać.
Pieprzysz.
To głupie, ale mama lubiła patrzeć na innych z góry.
Wciąż cuchnę Kemperem.
A może to odór więzienia.
Jedzie tam jak w szatni.
Przez ciebie stracę apetyt.
No więc...
lubisz swoją mamę?
Wybacz. Nie śmieszne.
Tak. Lubiłem mamę.
Ale ona nie żyje.
Lubisz żonę?
- Lubię. - To dobrze.
Znamy się od małego. Nie wiem, co zrobiłbym bez niej.
A twoja dziewczyna?
Jest super. Mądra.
Chyba mnie lubi.
Powiodło się nam.
Przyjemne, prawda?
Powrót do domu po dorwaniu zbira, jak w filmach.
Cieszę się, że Dwight już nie grasuje.
Ale Kemper potrafi to przygasić.
Mierzi cię, prawda?
Bardziej niż Dwight?
Ma pustkę w oczach.
Przypomina czarną dziurę.
Racja.
Ma nas za kumpli.
A raczej ciebie.
Co znaczy, że świetny z ciebie agent.
Myślałem o naszej rozmowie z dr Carr.
Tak?
Jesteśmy w tym dobrzy,
chociaż mnie to mdli.
Jeśli zamkniemy się na nowe i ciekawe badania...
Skoro uważa, że to taki dobry pomysł
i ma szansę odmienić życie wielu ludzi...
Może powinniśmy ją zaprosić.
Na jeden dzień. By opracować strategię.
Fantastyczny pomysł.
Moglibyśmy zestawić to, co mamy,
i stworzyć plan. Gdybyśmy szli do Sheparda...
Będziemy przygotowani.
To strzał w ciemno.
Już cię nie cierpi.
Ciebie też zaczyna.
No tak.
Czemu nie pójść na całość?
Dwight dalej by mordował, jak Kemper,
aż w końcu dotarłby do źródła.
To prozaiczne, że zawsze chodzi o matkę.
Chodziło o matkę, ale w inny sposób.
Było więcej...
miłości.
Jeśli można to tak nazwać.
Była seksowna?
- Kto? - Jego mama.
Koledzy z liceum uważali, że moja była, co budziło we mnie odrazę.
Potem przeszła chemioterapię i nikt już nie żartował,
- co było przykre. - Nie wiedziałem, że miała raka.
Dlatego podczas seksu masz mnie łapać za cycki.
- Sprawdzisz, czy mam guzki. - To dlatego?
Nie chcę, by na mnie wpłynęli
- swoim postrzeganiem seksu. - I kobiet.
Dzięki, że przyszłaś.
Musiałem cię zobaczyć.
A skoro jestem wykąpany...
Jeśli kręci cię lizanie mnie, gdy piłuję paznokcie...
Jestem pokręcony.
I to jeszcze jak.
Mogłabym cię nadziać na ten pilnik.
Zostałabym obiektem waszych badań.
Byłabyś fascynującym obiektem.
AKADEMIA FBI QUANTICO, WIRGINIA
Kenneth, mogę o coś spytać?
Jasne. O co chodzi?
Myślałem o tematach, które poruszamy na zajęciach.
W szczególności o liście terminologii dewiacyjnej.
O przekleństwach?
Chodzi mi raczej...
o deskryptory czynności.
Jak fellatio, cunnilingus...
W czym problem?
Sęk w tym, że dla mnie to nie problem.
Nie widzę w nich nic zdrożnego.
A gwałt analny?
Ten akurat może nie.
- Poruszyłeś to z Billem? - Jasne.
Zgadza się ze mną.
Powinniśmy zmienić program?
Raczej przyjrzeć się tej liście.
Pomyśl o tym.
- Pojeb? - Zostaje.
Popierdoleniec?
Też.
Zatrzymamy gwałt zbiorowy?
Nie inaczej.
Klizmafilia?
Jaka klizma?
Lewatywy. Robienie lub przyjmowanie.
Może zostać.
Wypada „cipka”, „dildo”,
„fellatio” i „cunnilingus”.
Jesteś pewien?
Dzięki, Marge.
Tak będzie lepiej.
W porządku.
Od dawna znasz doktor Carr?
Konsultowałem się z nią kilka razy.
Znamy się od kilku lat. Dlaczego pytasz?
Z ciekawości.
Nie.
- Nie? - Wiesz, o co chodzi.
- Nie sugerowałem... - Mam dobre małżeństwo.
Nie chciałem...
Wendy ma coś w sobie.
Nie związanego z seksem.
Może nieco.
Jej pomysły i energia... Mówię jak idiota.
Jakbyś się zabujał w belferce.
To, że popiera ten projekt, o czymś świadczy.
- Nie sądzisz? - Kapuję.
Stary Tench ci pomaga. No i co?
Stary zrzęda Shepard. Co z tego?
- Ale gorąca pani profesor... - To nie fair.
To ona.
- Witamy w Quantico. - Dziękuję.
Jak podróż?
Nieco nudna. Sprawdzałam prace, ale...
Możemy wstąpić do stołówki na kawę.
Nie, dziękuję. Piłam rano.
W tę stronę.
Czego pani uczy?
Prowadzę zajęcia na temat punktów zbieżnych socjopatii i sławy.
O postaciach typu Andy Warhol, Jim Morrison.
Ich ego karmi się wyłącznie sławą.
- Nixon był socjopatą. - Podobny przypadek.
Jak można zostać prezydentem USA, będąc socjopatą?
Raczej jak zostać prezydentem USA, nie będąc nim?
Dlatego te badania są tak ważne. Nie tylko dla FBI.
Dla Białego Domu też.
Być może.
Napisy: Małgorzata Hickey